Ҡышҡы һауа һалҡын тынын бөркә...

Ҡышҡы һауа һалҡын тынын бөркә,
Ҡайындар аҡ шәлдәр ябынған,
Күктә емелдәшә йондоҙҙар,
Тәҙрәләрҙә уттар ҡабынған...
Кис бит ҡышын,үҙе бер төрлө матур,
Туҡтап торсо,ап-аҡ тирә яҡ!
Тик донъя мәшәҡәтен ҡыуабыҙ,
Күҙ һалырға ваҡыт юҡ,ҡайһы саҡ.
Йомош табып,бушамай,сабабыҙ,
«Иртәгәгә ҡалһын...Һуңынан...»
Ә донъя бит,күрһәң,шундай матур!
Ҡыштары ла,яҙы,йәйгенәң.
Хоҙай биргән ошо миҙгелдәрҙе,
Гүзәллектең,той,тип,төрлөһен,
Ә ғүмерҙәр аға һиҙелмәйсә,
Миҙгелдәрҙе күреп өлгөр,һин.
Ҡышын һалҡын,йәйен эҫе,тибеҙ,
Яҙы,көҙө,үтә лә,китә,
Тормош бара көндәр,айҙар менән,
Ғүмер йомғағын һүтә-һүтә.
Алтын көҙҙән, тағы ҡышҡа керҙек,
Ағастарға ап-аҡ бәҫ ҡунған,
Тәбиғәттең ҡарлы миҙгелендә,
Гүзәллекте күреп, һин,уйлан...