Нисек итеп кенә өйрәнәйем
Һалҡын ҡанлы, тыныс булырға?
Кеше һүҙҙәренә бошонмайса,
Битарафлыҡ менән тулырға?
Нахаҡ менән кемдер аяҡ салһа,
Яуап бирмәй нисек түҙергә?
Ғәҙелһеҙлек хаким иткән ерҙә
Йәшәүҙәрҙән мөмкин биҙергә...
Юғарынан эре генә ҡарап,
Кеше ҡайғыһына бошонмай,
Нисек өйрәнәйем тыныс ҡалып,
Шатлыҡтарҙан хатта осонмай?!
Беләм, самаһыҙ был яныу-көйөү,
Үҙ-үҙемде бушҡа яндырам,
Кемдер хатта бошонмаған ерҙә
Минең йөрәк ҡала ҡанһырап...
Тынысланыр әле ул да бер саҡ,
Һәр нәмәнең була бер сиге,
Булмышым шул икән – ни эшләйһең,
Бар донъяға булмай үсегеп...
Күлдәй тыныс булһын әйҙә йөҙөм,
Диңгеҙ тулаһа ла күңелдә,
Тимәк, мин теремен, мин йәшәйем,
Үҙ диңгеҙең – насар түгел дә?!