Торатауым

Ҡайтһам, Торатауым ҡаршы ала
Китһәм, ҡарап ҡала алыҫтан.
Күңелемә серле уйҙар һала,
Һорау бирәм уға һағыштан.
Әйтсе, күпте күргән Торатауым,
Ни теләйһең йырсы улыңа.
Бүләк итеп нимә бирәһең һин
Ел-дауылды үтер юлыма.
Торатауым, миңә йылмайғандай,
Битен йыуҙы ҡояш нурында.
Күҙҙе сағылдырған таштарымдай
Балҡып йәшә, - ти ул, - йырыңда.
Көньяҡ битем бәрхәт үлән генә,
Алмас таштар төньяҡ битемдә.
Сәскә һәм таш бүләк итәм һиңә,
Унда көсөм, унда төҫөм дә.
Ташты алдым, ә ул ҡылысымдай,
Ялтлап китте. Күңел талпынды.
Сәскә өҙҙөм. Ә ул зифа ҡыҙҙай,
Саф мөхәббәт утын ҡабыҙҙы.
Торатауым оҙаҡ ҡарап торҙо.
Көмөш таҫма һуҙҙы ҡояшым.
Ҡайһы ергә сәфәр сыҡһам да мин
Сәскә һәм таш минең юлдашым.