Күңелеңде асма сит кешегә,
Аңламаҫ ул, хатта көнләшер.
Үҙен һәйбәт ҡуйыр, башҡаларға
Ғибрәт итеп ғәйбәт өләшер.
Серең сисмә яҡын дуҫыңа ла,
Был тормшта төрлө хәл була.
Дуҫ тигәнең бер саҡ серҙәреңде
Таштар итеп атыр һиңә тура.
Күңелеңде асма, сер һөйләмә-
Тыныс булыр ашың, тормошоң.
Үҙ хәлеңде аңлар кеше үҙең,
Еңеләйтмәҫ уны ситтәр, дуҫың...