Хатамды тағы ҡабатлайым...

Миңә 37 йәш, үҙемде ҡарап йөрөтәм, сағыу йәш ҡатынмын, буй-һыным да бына тигән. Юғары белемлемен, күптән өйрәнгән, мине хөрмәт иткән коллективлы яҡшы ойошмала эшләйем.

Икенсе тапҡыр кейәүҙәмен, тәүге иремдән бер балам бар. Бына шундай һәр яҡтан килгән шәхесмен, тәүге ҡарамаҡҡа, әммә, күрәһең, үҙ-үҙемә ҡарата ышанысым түбән.

Мөхәббәткә килгәндә, тәүге иремә ныҡ яратып кейәүгә сыҡҡайным. Ул бик сибәр, мыҡты кәүҙәле, алсаҡ ине. Ҡыҙҙар ҙа артынан күп йөрөнө. Гүзәл заттар менән ифрат аралашырға яратты, уға һоҡланғандарын, уның менән булырға теләгәндәрен күреп-аңлай ине, әлбиттә. Ошо хәл уны аҙҙыр­ғандыр ҙа, тип уйлайым.

Бәләкәй бала менән декрет ялында ултырғанда иремдең һуңлап ҡайтыуҙарынан, дуҫ-иштәре менән туҡтауһыҙ күңел асыу сараларына йөрөгәндәренән биҙҙем, ә инде теләһә ниндәй ҡатын-ҡыҙҙан СМС-тар килә башлағас, күрәләтә тороп хыянат иткәс, түҙемем бөттө, айырылышырға ниәтләнем. Был ғәмәл еңел булманы, илай-илай хәлем бөттө. Ир кеше өсөн шулай бөтөрөнөрмөн, тип һис тә уйлама­ған инем.

Артымдан йөрөүселәр булһа ла, ир-ат менән аралашырға ҡыйманым, бер нисә йылдан һуң ғына эш буйынса командиров­каға барғанда бер ир менән танышып киттем. Аҡыллы, аҙ һүҙле, етди. Ышаныслы ла тойолдо. Бисәләр күргән һайын ауыҙын асып ябырға онотҡан тәүге ирем менән сағыш­тырғанда, Ер менән Күк араһы, тиерһең.

Танышып-аралашып киттек. Ул бик иғтибарлы булып сыҡты, мөнәсәбәттәрҙе бик матур итеп ҡорҙо. Бер-беребеҙһеҙ йәшәй алмағанды тойғас, өйләнешергә ҡарар иттек. Оҙаҡ та тормай ипотекаға фатир һатып алдыҡ, уны үҙебеҙҙең зауыҡҡа ярашлы итеп тәртипкә килтерҙек. Бына бит ул ҡайҙа бәхет! Мин бик ҡәнәғәт инем. Күңелем үҫте.

Икенсе яҡтан да тынысландым: теләһә ҡайҙа тағылышып йөрөгән дуҫ-иштәре юҡ, икенсе ҡатындарға ыжламай. Кейәүгә сығып өлгөр­мә­гән әхирәттәрем хатта бер аҙ көн­ләшеберәк ҡуялар ине: утыҙ йәштә шундай ирҙе эләктерә алғанһың! Аптырарға түгел – был йәшкә аҡыллы, булдыҡлы, уңған ирҙәргә хужабикәләр табылып бөтә.

Әйткәндәй, иремдең тәүге ҡатыны уны: “Һинең менән йәшәү күңелһеҙ”, – тип икенсе иргә ташлап сығып киткән, балалары булмаған.

Бына ошолай бәхетле итеп алты йыл самаһы бергә ғүмер кисерҙек. Әммә һуңғы йылда, пандемия башланғас, беҙҙең тор­мошҡа үҙгәрештәр килде. Беренсенән, ирем өйҙә эшләй башланы. Шунда уның эшендә бихисап йәш, матур ҡатын-ҡыҙҙар барлығын, көноҙоно иремдең улар менән эш буйынса аралашҡанын белеп ҡалдым. Бүлек етәксеһе булғас, уға һәммәһе яҙа, яҡшы мөнәсәбәттәр булдырыр­ға тырыша, ә минең йәнем көйә. Әммә иң аптыратҡаны шул: былай ваҡытта күп һөйләшергә яратмаған аҙ һүҙле ирем интернетта бөтөн­ләй икенсе кешегә әйләнә икән дә! Һәр хәлдә унан бындай аралашыу­санлыҡ көтмәгәйнем.

Миңә, көнсөл кешегә, был етә ҡалды, әллә ниндәй хәлдәр уйлап сығарып бөттөм: иремә шул ҡатын­дарҙың береһе оҡшайҙыр, юҡҡа яҙышып ултырмайҙыр, улар менән аралашыу ҡыҙығыраҡтыр... Юҡһа, төнгә тиклем компьютерҙа ултырыр инеме? Ниңә, мин хаҡлы түгелме ни – эш мәсьәләләре көндөҙ хәл ителергә тейеш, ә кис түгел!

Әлбиттә, ҡәнәғәтһеҙлек белдер­һәм, эш бәхәскә, үпкәләшкә барып етә, мин – карауатта, ул, йәне көйөп, залдағы диванда йоҡлап китә...

Дөрөҫөн әйткәндә, иремдән бигерәк, мин шул ҡатын-ҡыҙҙарға ышанмайым. Әгәр берәйһе уны оҡшатып, эҙәрлекләй башлаһа? Ирҙәр ни, юҡ тимәҫ, эйәрер ҙә китер...Ирем, бәлки, ундай түгелдер, әммә кем белә...

Хәҙер ул эшкә йөрөй башланы, ә минең өсөн был тағы бер һынауға әйләнде. Ниңә һуңыраҡ ҡайтты; ниндәйҙер еҫ сыҡҡан һымаҡ; телефондан оҙаҡ һөйләшә – ошондай шиктәр күңелемде ашай. Үҙ-үҙемде ҡулда тоторға тырышам, әммә түҙмәйем, иремә ташланам, мәғә­нә­һеҙ һорауҙар бирәм, шиктәремде ярып һалам.

Бер тапҡыр ул былай тине: йә кешегә ышанаһың, йә юҡ. Үҙ-үҙеңде ҡулға ал һәм башымды ҡатырма, эшләргә ҡамасаулама, тине. Тырышам, әммә... Әйткәндәй, ирем мине бөтөнләй көнләшмәй. Эш буйынса командировкаларға ла йөрөйөм, асыҡтан-асыҡ эштәге хеҙмәттәштәрем менән дә аралашам.

Көнләшеп иремде үҙемдән һыуынды­рыуымды аңлайым, беренсе ирем менән булған хаталар­ҙы ҡабатларға теләмәйем. Психологка ла барып ҡараным, әммә көн­лә­шеүемде еңә алмайым. Ысынлап та, сир икән ул... Нимә эшләргә, дуҫтар?”

(Сәриә исемле ҡатын һөйләгәндәрҙән).

Гүзәлиә БАЛТАБАЕВА әҙерләне. 

Фото асыҡ сығанаҡтарҙан