Оло ҡайғыларға һалып Бөйөк Ватан һуғышы башлана, инәйҙәребеҙгә туғандарына ярҙам итеү өсөн бар эшкә тотонорға тура килә. Ул йәшелсә үҫтереү, көтөү көтөргә сығыу, колхоз эшендә өлкәндәр менән бер рәттән эшләйҙәр. “Бер сынаяҡ һөтлө сәй менән бер телем икмәк булһа, үҙеңде шул тиклем бәхетле тояһың, тәнеңә көс йүгергәндәй була ине. Ә хәҙер ниндәй генә ризыҡ юҡ! Тик кешеләр уның ҡәҙерен белмәй шул. Ә шул һөтлө үлән сәйенең тәме әле лә тел осонда..." - тип иҫкә алалар. "Серек бәрәңге, үлән ашап үҫтек. Бер ваҡытта ла эштән ҡурҡманыҡ. Хәрәкәттә - бәрәкәт, тиҙәр бит. Үткән ғүмер... Һиҙмәй ҙә ҡалғанбыҙ. Аллаға шөкөр, үкенерлек булманы,” - тиҙәр улар.